
Op Langkawi hebben we tickets gekocht voor de boottocht naar Penang. VIP tickets worden niet meer verkocht, Coral Langkawi vaart ook niet meer tussen beide eilanden. Er is nu 2 maal daags een boot die tussen Langkawi en Penang vaart, een prima boot. Direct na vertrek van de boot zijn we boven op het dek gaan zitten. Lekker in de zon en met een fris windje dus. We hadden geluk met het weer die dag, het was stralend weer waardoor de zee lekker rustig was. Dit hebben wij wel eens anders meegemaakt (kotsend onderin zoals zoveel anderen tijdens die nare rit een paar jaar terug).

Na aankomst in de lelijke haven, Swettenham, van Penang werden we vriendelijk verwelkomd door de aloude taxitraditie van Penang: absurd hoge ritprijzen, opdringerige taxichauffeurs en suïcidaal rijgedrag. Niemand wilde ons voor een normaal bedrag naar Batu Ferringhi rijden. Lachend stelden ze voor om ons voor RM60 naar het stranddorp te rijden. Op de meter zou het nog geen RM20 kosten. De bus vertrekt vanaf Weld Quay, wel in de buurt maar we hadden geen trek om te lopen met de koffers. Toch maar de taxi genomen voor RM40.

Na Langkawi nu Penang. Tja, het is wel even wennen. Na alle rust en natuur kom je ineens aan in het hectische Penang. Het blijft een tof eiland, maar soms is het net iets te druk. De taxichauffeurs gebruiken hier, in tegenstelling tot de verscherpte/vernieuwde regels, geen meter in de taxi. Het is dus een kwestie van afdingen op elke rit. Irritant om dit telkens te moeten meemaken, ze naaien je helaas waar je bij staat. Zelfs voor de afstand tussen Island Plaza en Plaza Gurney vragen ze RM15; een ritje van nog geen RM4 op de meter. Maargoed, we nemen hier met regelmaat de bus, dat kost ongeveer 2RM per persoon. Je rijdt er het halve eiland mee rond.

We zitten nu wireless online bij de Coffee Bean in de mall Island Plaza. Saar is even aan het shoppen, ik geniet van een bak sterke koffie en kan hier op mijn gemak 'het internet van de laatste twee weken inhalen' Volgende week Singapore, dat wordt weer een druk geheel. Island Plaza is een kleine, maar prettige en vooral rustige shopping mall net buiten Georgetown. Hier heb je een Metrojaya en bij de ingang en Starbucks en Coffee Bean. Hier ontbijten we wel eens of hangen we wat te chillen onder het genot van een kop koffie.

Het Bayview Beach Hotel is verbeterd ten opzichte van ons vorige bezoek. Het geheel is wat sfeervoller, hoewel ik het nog steeds verre van perfect vind. Dit is overigens het 'seizoen' van de Arabieren. De Arabische toeristen vluchten in deze periode allemaal voor de hitte in eigen land. Iemand van het hotel vertelde mij dat het daar 50 graden is, en dat men daarom 'vlucht' naar Maleisie waar het voor hen lekker koel is. Er zitten soms onbeschofte mensen tussen (die heb je natuurlijk altijd), geen respect voor personeel en een zeer arrogante houding. In Maleisie vergelijkt men het met Russen, die zijn in het buitenland ook regelmatig arrogant en onbeschoft. Misschien niet zo netjes om het allemaal over één kam te scheren, maar de akelige houding valt telkens duidelijk op in het hotel en erbuiten.

Eergisteren gegeten bij Blue Bayou, een leuk eettentje in Batu Ferringhi. De eigenaar herkende ons nog, ik had hele grote 'king prawns' besteld, heerlijk. Het lokale visrestaurantje ligt direct aan het publieke strand van Batu Ferringhi. Het is er meestal vrij rustig, maar dat zegt niks over het heerlijke eten. Gisteren gegeten bij foodcourt Long Beach in Batu Ferringhi. Ook hier weer heerlijk gegeten. Lekkere sate en nasi kandar. Dit is een zeer populair gerecht in Maleisie en vooral op het eiland Penang, het is een bord vol met diverse gerechten. De avondmarkt vind ik helemaal niks, die drukte, die rommel die er verkocht wordt, bleh .... Goed, tot zover!

Het leuke aan Penang is het heerlijke eten. In de regio staat Penang bekend om de heerlijke keuken. Er zijn veel gerechten die je alleen daar kan krijgen. Eten bij hawker stalls/foodcourts is dan ook eigenlijk een must. Je hebt overal lekkere eettentjes. In de avonden is het er meestal afgeladen. Het is ook leuk om te zien dat de foodcourts ook altijd vol zitten met toeristen die allemaal genieten van het vreemde eten. Wij zijn het lokale voedsel nu wel gewend en weten ook zo'n beetje wat te bestellen. Je ziet om ons heen duidelijk mensen die het nog niet helemaal snappen. Ook eens een stelletje gezien dat boos werd omdat niemand de bestelling kwam opnemen. Tja, dat is niet hoe het hier werkt; je loopt zelf naar de eettentjes en besteld daar je eten. Vervolgens geef je het tafelnummer door waar je zit en even later komen ze je maaltijd brengen (en betaal je pas).
Behalve eten en een beetje chillen langs het zwembad en in winkelcentra hadden we dit keer niet veel gedaan op Penang. Ilya en ik hadden beiden het gevoel dat we Penang nu wel genoeg hadden gezien. We keken dan ook met plezier uit naar het volgende onderdeel van onze reis: Singapore.