Zo'n
10.000 jaar geleden trokken de Orang Asli (vergelijkbaar met Maleise
Aboriginals) vanuit zuidwest China naar het schiereiland dat we nu
West-Maleisie noemen. Tot 1405 regeerden de volgende grootmachten uit
die tijd het schiereiland: De Funan (Cambodja), de Srivijaya (Sumatra)
en de Majapahit (Java). Vanaf 1405 groeide de Chinese invloed in dit
gebied. In deze periode deed ook de Islamitische denkwijze haar intrede.
In een korte tijd bekeerden vele mensen zich tot deze geloofsovertuiging.
Vanaf 1500 nam de handel enorm toe in Zuidoost Azie. De toenmalige
Europese grootmachten kregen interesse in de lokale rijkdommen, het
tijdperk van de handel over zee was aangebroken.

De
Portugezen waren de eersten die Malakka (mede om de perfecte locatie)
innamen. Tijdens het VOC-tijdperk namen de Nederlanders daar de macht
over in 1641. De Engelsen lieten het belangrijke Malakka aanvankelijk
links liggen, en vestigden zich ten noorden van de stad op het eiland
Penang (1786). Pas in 1795 namen de Engelsen Malakka over van de Nederlanders,
die zich meer op de handel rondom Indonesie gingen richten. De Britse
kroonkolonie van de Straits Settlements werd in 1826 opgericht en langzaam
maar zeker vergrootten de Britten hun controle over de rest van het
schiereiland. In de eerste instantie werden vooral kruiden en specerijen
uit het huidige Maleisie gehaald. Toen begin 19e eeuw de tinvoorraden werden ontdekt, verschoof de handel
daar naartoe.
De Engelsen koloniseerden eerst het schiereiland en lijfden tussen 1840 en 1882 ook Oost-Maleisie (Sabah en Sarawak) in bij de Britse Kroonkolonie. Formeel viel Borneo pas na de 2e wereldoorlog onder Brits gezag. In deze periode haalden de Britten ook vele Indiase mensen naar Maleisie, om het werknemerstekort aan te vullen. Na de Japanse bezetting tijdens Wereldoorlog II groeide het streven naar onafhankelijkheid onder het volk, tezamen met een communistische opstand.
In 1957 gaven de Engelsen
hun soevereiniteit over Maleisie op en het schiereiland werd in dat
jaar onafhankelijk onder de naam 'Federatie van Maleisie'. Een nieuwe
federatie met de naam Maleisie werd op 16 september 1963 opgericht
door het samengaan van Maleisie, Singapore, en de Oost-Maleise staten
Sabah en Sarawak aan de noordkust van Borneo.
Hierop verbraken de Filippijnen en Indonesie onmiddellijk hun diplomatieke betrekkingen,
omdat ze van mening waren dat sommige gebieden aan hen toebehoorden.
Indonesie begon met de konfrontasi (confrontatie); vissersboten werden
voor de kust van Sarawak tot zinken gebracht en boven Sabah was het
gedreun van vliegtuigen te horen, maar toen Soekarno in 1966 werd afgezet,
sloot de regering vrede met Maleisie en ook de Filippijnen lieten hun
claim op Sabah vallen.
In
1965 scheidde Singapore zich af van de Federatie en werd een aparte
staat. De toenmalige Sultan van het oliestaatje Brunei (dat tussen
de deelstaten Sabah en Sarawak in ligt), had zich in het verleden al
uitgesproken tegen een vorm van samengang met Maleisie. Maleisie heeft
zich na het onafhankelijkheidsverdrag in 1957 snel ontwikkeld. Met
de 'vision 2020' welke door voormalig premier Mahathir werden verkondigd
schiet Maleisie naar voren als een goed ontwikkeld economisch en technologisch vooruitstrevend
land.